thegooday

2007-03-05T12:06:00.000+03:30

در باب زندگانی شما مردمان شهر (اشاره به مفهوم "زندگانی" و " نمک مثالی" برای احالی کاشان !) آورده اند که :

اصوا اگر قائل به سه ضلعی مولف ، متن ، مخاطب باشیم . می توانیم برای این مجموعه جهت گیریی را هم در نظر بگیریم . در جهان واقع ( چیزی سوای این کارکاتر ها و آنجا یی که مخاطب در هوای آن تنفس می کند ) در صورتی که متن مخلوق مولف باشد و فرد ( و یا حتی شی سوم در دید ماتریالیستی افراطی) نیز مخاطب آن قرار گیرد ، در این صورت هم می توان خصوصیات فاعل و هم خصوصیات مفعول را نسبتا به مخاطب مربوط دانست (خاصیت فاعلی مخاطب : خاصیت تاثر گذاری تشویق های تماشاچیان یک کنسرت در انتحای برنامه و ملزم کردن هنرمند به اجرای یک قطعه جدید و مضاف بر آنچه در لیست قطعات آمده بود . خاصیت مفعولی مخاطب : وقتی طرفداران یک خواننده ترانه های اورا در کوچه و خیابان و حتی همواره زمزمه و از بر می کنند و مثال های فراوانی از همین دست ) .

مولف فی الذات فاعل و خالق است . نه تنها به التزام معنایی و ادبی کلمه ی "مولف" که به علت وجودی متن ( در اینجا خواننده ی عالیقدر متن را به هر اثر هنری بوجود آمده از یک هنرمند تعبیر خواهد کرد ) فاعل می باشد . چرا که تنها و تنها این " فاعل-مولف" است که " فعل-تالیف" متن از او سرزده است . اما در تعامل با " مفعول-مخاطب"ی که هم فاعل است و هم مفعول ، خواص هر دو را از خود بروز خواهد داد .

" مولف-فاعل" به " مولف-فاعل-مفعول" تبدیل شد .

تا اینجای کار یک متن داریم در یک گوشه و دو شخص در دو گوشه ی دیگر : (بدون در نظر گرفتن تقدم و تاخر آنها ) اولی "مولف فاعل-مفعول" و دومی "مخاطب فاعل-مفعول" نامیده می شوند . یاد آوری می کنم که صفات هر یک از این دوگوشه بالقوه هستند و نه بالفعل . (کمااینکه مثال های "مولف فقط-مفعول" در جامعه ی حال حاظر ما فراوان و متنابه هستند . همه ما از "مولفین فقط-مفعول" بار ها و بارها در عذاب افتاده ایم . " مخاطب همواره مفعول" که بماند . ) پس اضلاع مثلث ما که هم ارز رابطه ی مولف ، مخاطب و متن می باشند از نوع رابطه ی تعاملی است . این رابطه چیزی ماورای تعارض ، تقابل ، تسامح و حتی تسلط می باشد ( با عرض پوزش از بکاربردن این همه لغت عربی ) .

>> فرد متعامل می گوید : من عمل می کنم و تو عکس العمل انجام بده . هر عملی را عکس العملی است ، مساوی و در جهت مخالف .

پس میزان عمل مولف و مخاطب در یک اندازه است . فقط در جهت مقابل یکدیگر . همین داستان نیز برای رابطه " مولف – متن" و همچنین رابطه ی " مخاطب-متن" نیز صادق است .

>> مولف متعامل می گوید : من متن را " تالیف-خلق" می کنم . تو ای مخاطب ، عکس العمل خود را نشان بده و تو ای متن ، اجبار خواص ذاتی خود را در جریان" فعل-خلق" من از خود بروز بده .

و چه بسا که گفتگو های مشابهی نیز بین دو عضو دیگر مجموعه در جریان است .

پس " مولف-خالق-فاعل" ، " فعل-خلق"-تالیف خود را در تعاملی با آن دو به انجام می رساند . این مولف است که مخاطب و متن خود را انتخاب می کند ( و البته همین داستان برای هر دو دیگر نیز صادق است) . من مولف به دنبال مخاطب خود می گردم و با متنی که از پیش و یا در لحظه یافته ام به تعامل می پردازم و نه اینکه متن خود تحمیل کنم و یا صرفا در فضا پرتاب کنم !

اما در جامعه ی مجازی که شما مردمان شهر برپاکرده اید و از آن تحت عنوان گروه های اینترنتی ( از اورکات در گذشته و یاهو 360 در حال و گروه کامنت گذاران فدایت شوم فلان وبلاگ در تمامی زمان ها گرفته تا مجموعه فرند لیست فلان مثلا مولف )یاد می کنید و چه بسا که رابطه ی ( از هر نوع چه تعامل و تعارض و چه تسلط) خود را در آن دنیا مجازی به رابطه ی مادی (نه به معنای پولی بلکه آنچه که بتوان لمسش کرد . ) و حقیقی خود در این دنیایی که ما در حال تنفس در هوای آن هستیم تعمیم می دهید ( اشاره به داستان همیشگی که دوست خود را در خیابان می بینید و گریبانتان را می چسبد که : فلان فلان شده ، چرا پریروز جواب آفلاینم رو ندادی ؟! ).

در این دنیای مجازی ، بر فرض مولف انگاشتن فرد ، داستان تعامل با دو گوشه ی دیگر مثلث به کلی دگرگون می شود . فرد مثلا مولف ، متن مثلا خلق شده خود را ( که در بیشتر مواقع کپی و یا نسخه ی دیگری از کپی های دیگران می باشد) در فضای لایتناهی پرتاب می کند . بر خلاف مولف جهان واقعیت که اثر را در تعامل با هر دو حقیقت دیگر خلق می کند و بر روی میز می گذارد و یا از دیوار آویزان می کند تا مخاطب به نمایشگاه بیاید و آنرا تماشا کند به نقد آن بپردازد و با آن تعامل بجوید ، مولف جهان مجازی که در اصل خود فردی حقیقی است اثری مجازی را خلق می کند و به جهان مجازی که بدون شک هیچ برداشت عقلانی از ابعاد آن ندارد ، پرتاب می کند . هدف او تنها اثابت آن شی مجازی در نقطه ای مجازی به فرد مجازی دیگری است که باز آن فرد مجازی خود در حقیقت فردی حقیقی بوده اما به خفت مجازی بودن تن در داده .

در جهان واقع نمودار داستان به این صورت است :

-- مولف (ح) -- متن (ح) -- محیط (ح) -- متن (ح) -- مخاطب (ح) –

ابتدا و انتهای این مجموعه نیز به هم متصل است و آنرا از حالت رشته به حالت چرخه در می آورد . در رشته مقدم و موخر داریم . مفهوم مسلط و تسلیم شده و سلسله مراتب در رشته معنا می یابند . ولی در چرخه ، نه ابتدا وجود دارد و نه انتها . نه مسلط و نه سلطه .

و اما در جهان مجازی داستان از این قرار است :

مولف (ح)-- نمایه ای از مولف در جهان مجازی (م) -- متن (م) -- محیط مجازی (م) -- متن (م) – نمایه ای از مخاطب در جهان مجازی (م)-- مخاطب (ح)

و اگر به اشتباه سعی در اتصال ابتدا و انتهای این رشته ( سعی بر چرخه کردن رشته ) داشته باشیم ، همان داستان گریبان و دوست و آفلاین هایی که هیچ وجود خارجی نداشتند ( حال آنکه گریبان و دوست و فرد فلان فلان شده هر سه وجود مادی دارند . ) تکرار می شود .

نه متن هایی (اشیای مجازی به ظاهر متن خلق شده ) که توسط مثلا خالقین جهان مجازی تولید ( و نه خلق) شده اند ، مخاطب را انتخاب می کنند و نه مخاطب ، خطیب را .

در این میان هر سه مفعول هستند . متن و خطیب و مخاطب . و فاعل پنهان داستان ، آقای نه چندان محترم و توتالیتر رئیس اینترنت و یا رئیس یاهو و یا هر رئیس دیگری می باشد ( تشویق آنارشیست ها را از دور می شنوم ) و مردمان شهری که روابط حقیقی خود را بر اساس تصمیمات آقای رئیس پنهان برپا داشته اند ، نا خود آگاهانه تحت ریاست و امر او قرار دارند و فرا تر از آن حتی روابط مجازی که بر هم زده اند نیز تنها در اصول تصویب شده ی همان آقای رئیس پنهان می گنجد و بس . ( فرند لیست تمام دختران همیشه باکره ای که چند صد شمایل مجازی از پسران همیشه فدایت شوم با عینک آفتابی و شال گردن با گره کراواتی و آستین کوتاه در اتاق پذیرایی منزل لوئی چهاردهمیشان و بالعکس برای همان دختران و همان پسران ) . و این به ظاهر متن های تولید شده چیزی نیستند جر قلیان حسرت زندگی آزاد در یک جهان حقیقی .آنگاه که داغ آن را تنها با مرهم فدایت شوم هایی اینترنتی و اسمایل های پویا نما ( همان انیمیشن است ) شده ، تسکین می بخشند نه تنها ما ، که تمامی ساکنین کهکشان راه شیری در روزنامه هایشان می نویسند :

مردم ایران بیشترین استفاده کنندگان وبلاگ در تمام جهان ها هستند .

و آنچه که ما در کوچه و خیابان با آن مواجه می شویم ، مردم حسرت مندی هستند که روابط آزاد انسانی را تنها در فیلمهای سینمایی ( این مقوله نیز به نوبه خود از جهان مجازی سر برون آورده است ) و اسمایل های فدایت شوم در کامنت دونی مه رویان مجازی می دانند . و تعدادی کلمه مجازی را که تنها از سر عقده های درونی همان حسرت و سرکوفت اجتماعی همان محدودیت به صورت متن های به ظاهر خلق شده به فضای لایتناهی پرتاب می کنند .

این متن بدور از هرگونه توهم دشمن فرضی که روزی قرار است به ما حمله بکند و یا پارانویای استکبار جهانی و حتی عقده های درونی و سرکوفت های اجتماعی تنظیم گشته است .

خریدن آتش جهنم

2006-12-31T16:14:00.000+03:30

(کلمات داخل کمانه ها (()) واگویه های شخصی قهرمان داستان ما با خویشتن خویش است . لازم به ذکر است که هیچ احدی از این واگویه ها نمی بایست خبردار می شد (و البت هم نشد). در غیر اینصورت منصب و جان وی به مخاطره می افتاد . چه بسا که از حافظه ی تاریخ نیز حذف می شد و دیگر زحمت نوشتن آنها بر گرده ی من نمی افتاد (و صد البت خواندن آنها بر گردکان شما). )

(نوشته های داخل کمان ها ({}) استنباطات راوی (بنده) از جریانات امور در آن لحظات تاریخی بوده اند . شایان ذکر است که مدارک و اسناد مربوط به این استنباطات در دفتر مجله موجود است . جهت دریافت آنها با دفتر مجله ارتباط حاصل فرمایید)

: برخیز !

- (اک کهی این یارو باز شروع کرد) {قهرمان در حال آب یاری یابو ها است و سراغ کوچه ی علی چپ را می گیرد .از دیوار صدا در می آید که از او در نمی آید . شاید که آمر امر را فراموش کند }

: فرزند ، برخیز !

- فرمان بران ای یگانه .

: دگر بار تورا خواهیم آزمود . از برای آیندگان . بر کتاب ها خواهد انگارد . داستان تو را و انتخابت را وآن را سرلوحه ی ایمانشان خواهند گرداند .

- (بابا سر جدت دست بردار ، اگه انتخاب کردی که دیگه چه امتحانی می کنی ، خوب اول امتحان می کردی بعدش انتخابمون می کردی ، مسخرشو در آوردی ها ، شیطونه می گه اصلا بی خیال شم و عطاش رو به لقاش ببخشم ها ! . )فرمان بران ای یگانه که ماراست فرمان برداری .

: مومنان را نشان ده ایمانت بر ما را تا همگان بدانند که یگانه دادار کیست . که بدانند فرمان ، فرمان کیست و فرمان بردار کیست.

- (به ناموسم قسم که حیف که زورت بیشتره ، وگرنه یک فرمان و یک فرمان برداری نشونت می دادم که 5 فرمان از بغلش بزونه بیرون ) بایسته است فرمان تو و فرمان روایی تو ، ای یگانه !

: توراست ای مرد نیک آزمونی دگر و بایسته است نیک در آمدنت از آن به در

- ( حالا مرد تیکه این وسط قافیش گرفته ، بابا بگو ببینیم چته . معلوم نیست این دفعه چه آشی برامون پخته که این طور شنگوله) فرمان ، فرمان توست و فرود آ بر ما که خانه ، خانه ی توست .

: برخیز و فرزند را ندا ده ، تیغ بر دار و بر گردن او فرو نه

که سرمشق بر دگران باشد ، پس از تو ، هر آنکه تا خاتم آید.

- ( یا حضرت عباس! ، این دیگه چه صیغشه ! . آخرش هم چیز خورت کردن اومدی چرت و پرت بار من می کنی . حواست هست چی می گی آخه ؟ وردارم اسماعیل یکی یدونمو سر ببرم ؟ بابا این بچه تزه دیپلمش رو گرفته . سال دیگه قرار بره دانشگاه . حالت خوشه ؟ فک کنم درصدش بالا بوده ها . گندم بود یا کشمش ؟ تنها تنها ! ) خواست ، خواست توست و آن شود هر آنچه تو خواهی ای یگانه

(1) (توضیح در پاورقی )

: ******* *****! ********؟ ****** ***؟؟!

- ^^^^ ^^^^^^^ ^^^ ^^ ^^ .

:****** ****** * ****** **** .

- ^^^^^^^^^ ^^^ ،^^^ ^^^^^^^^^ ^ ! ^^^^^^ .

:********* *******، ** ***** ** ** .

و ابراهیم تیغ را بر بالای سر برد تا به مذبوحانه ترین دلیلی فرزند خوش را ذبح کند { و در دل به آن ندای الهی تف و لعنت می فرستاد که چگونه اورا سخره عالمی کرد} ناگهان در آن لحضه گوسپندی از عالم غیب بر زیر تیغ فرود آمده بغلتید و بر ابراهیم ندا آمد که برخیز و شادمان باش که دگر بار سرفراز گشتی و بر قبیله ات گو که جشن ها و سرور ها بر پا دارند از برای این آزمون ما .

--------------------------------------------------------------------------------------------------

(توضیح پاورقی)

(1) : در این قسمت داستان ، جملاتی بین طرفین مکالمه رد و بدل شد که به علل امنیتی از باز گویی آن معذوریم . همین قدر باشد خواننده ی کنجکاو را که ابراهیم را از حیله ای که می خواستند در قربان گاه بزنند آگاه ساختن . چرا که ابراهیم به زیر بار حماقت " نسل خویش کشی" نمی رفت . آنان چاره در این دیدند که وی را ضمانت دهند و گفتند که : تو بکن این کاری رو که من می گم ، خودم سر و تهشو یه جوری هم میارم که نه سیخ بسوزه و نه کباب ، یه گوسفندی غل می دم اون زیر ، تو هم رو نکن که از قبل بهت گفته بودیم و خبر داشتی . بگو خواست ما بوده جماعت هم که از "گونی سیب زمینی" باهوش تر نیستن ، باورشون میشه ! )

what happend in last seven years of today , or how much adead dog costs for you ?

2006-12-19T11:29:00.000+03:30

امروز صبح که از خواب پاشدم ، زندگی به روم خنده زد ، منم به روی زندگی خنده ای از سر بلاهت .
بعد از اینکه شیر قهوه امو تو رختخواب خوردم رفتم سراغ غذا دادن به مرغ و خروسا و بوقلمون هام . از سر فضولی اون هم از نوع نورعلیبکیش در کوچه رو باز کردم ببینم چه خبر هست و چه خبر نیست . دیدم یه ماده سگ و سه تا تولش دیشب پشت درخونه من از زور سرما و یا زور هر چیزه دیگه ای جون دادن . یادم اومد که تا صبح صدای عو عو یه ماده سگ رو می شنیدم و با خودم می گفتم سگ عجب حیوون وفاداریه .

همون جا از زندگی پرسیدم که به روح اعتقاد داری ؟ ، اونم گفت آره ، منم گفتم ای ریدم تو روحت زندگی ، تف تو روت ، حیف اون خنده ی بلاهت بارانه صبحم . زندگی هم گفت هر چند که می دونم به روح اعتقاد نداری ، اما منم ریدم تو روحت ، تف هم به روی خودت . گفتم اندازه شوهر بی غیرت این ماده سگ که معلوم نیست دیشب کجا داشته بی ناموسی می کرده که هیچ ، اندازه ی لاشه مردش هم ارزش نداری ، زندگی هم برگشت و گفت تو خودت اندازه لاشه ی مرده شوهر بی غیرت این ماده سگ مرده هم ارزش نداری .بعدش یه نیگاهی کردم به ماده سگ مرده ، دیدم همون سگی که هفته ی پیش که می خواستم برم آهنگرون ، منو خفت کرده بود و می خواست روزگارمو سیاه کنه ، گفتم ای ول زندگی ، این همون سگی که می خواست دمارمو دربیاره ، خوب شد که کشتیش زندگی . من چاکرتم . مرام گذاشتی برا من . تو همین اثنا بودم که جفت ماده سگ مرده اومد و خیال کرد من زدم توله هاشو کشتم و زبونم لال به جفتش هم ت.... کردم . از ده قدمی دیدم دندون تیز کرده که بیاد و نقطه ممنوعه رو از بیخ بکنه ، گفتم ای تو روحت زندگی ، تف تو روت می زنی می کشی بعدش هم می ندازی گردن من ، ریدم به اون مرامت ، درست یه چند قدم مونده بود که به من برسه و من چون داشتم روح مبارک زندگی رو مورد عنایت قرار می دادم ، فرصت نکرده بودم که برگردم تو خونه و ترجیح دادم عوض فرار شروع کنم به اشهد خوندن که دیدم اوس مرتضای آهنگر ده با نیسانش از راه رسیده ، نرسیده ، با سپرش مغز سگ نر رو ریخت وسط اسفالت ، گفتم ای ول ، بابا زندگی ، چاکرتم هستم ، نجاتم دادی اگه اوس مرتضا آهنگر ده رو نفرستاده بودی ، الان رو زمین غرق به خون داشتم از درد نقطه ممنوعه کنده شده جون می دادم . بعد از مقداری آب دادن به یابوها و خوش و بش با اوس مرتضای آهنگر ده ، اومدم برگردم توی خونه که این پست رو بنویسم ، دیدم کلید رو پشت در جاگذاشتم و در هم کیپه کیپ بسته شده و منم با یه زیر پیرهن و شلوارک تو حیاط ، برف هم که داره میباره ، گفتم ای تو روحت زندگی ، اعتقادداشته باشی یا نداشته باشی ریدم به روحت که امروز هم ما رو اینطور مچل کردی و من اونقد زیر برف موندم تا بهمن اومد و من دیگه نتونستم برم تو خونه و همون جا مدفون شدم .

حوالی اردیبهشت ماه بود یا شاید هم اواخر اردیبهشت ماه هفت سال بعد که بعد از اینکه شکوفه های انار ، نه انار نبودن (چون که انار تو بهار شکوفه نمی ده ) نمی دونم ، من از اون زیر نتونستم تشخیص بدم که چه درختی بود ، خلاصه اینکه شکوفه ها همشون ریختن و آفتاب بهاری جان فزا همه برف ها رو آب کرد ، من هم از زیر برفها سر بیرون آوردم و وقتی که یخم باز شد پاشدم و رفتم تو خونه و این پست رو نوشتم . در حقیقت الان هفت سال از اون امروز صبحی که من و زندگی به روی هم خندیدیم و تف انداختیم می گذره .

nighthood roamings

2006-12-13T10:18:00.000+03:30

در پرسه زنی های شبانه (بعد از سات 12:00) من در ساوه نکات زیر توجه ام را جلب کرد :

یکی از معدود اتفاقاتی که جماعت ساوه ای (که به شدت از فقر رفتار مدنی و حاکی از فرهنگ قوی و همچنین مبتنی بر شناخت از جهان پیرامون رنج می برند (آیا واقعا رنج میبرند ؟ آیا کمبود آنرا خود نیز احساس می کنند یا فقط به دید ناظر به ظاهر متفکر فقیرند؟)) را دور هم جمع می کند تا فعالیتی جمعی را به انجام برسانند ، انتخابات شوراها است . شاید یکی از دلایل آن هنوز پابرجا بودن رفتار های قبیله ای در این شهر هم جوار بزرگترین شهر صنعتی کشور (کاوه ) باشد . متاسفانه تنها اتومبیل هایی آگهی های تبلیغاتی همشهریان (و شاید خودشان) را بر پشت شیشه و بر روی درها خود دارند که از جانب رانندگان دیگر و عابرین پیاده انتظار هرگونه آرتیست بازی و قیقاج رفتن از آنها می رود . و با تاسفی چندین باره تر به غیر از معدود وانت بارهایی که شاید رانندگان آنها ندانند که انتخابات شوراها در پیش رو است یا مجلس ، اکثر قریب به اتفاق این اتومبیل ها جزو گران قیمت ترین اتومبیل ها و از ابزار نمایش اقتدار اقتصادی جماعت ساوه ای است . فارغ از هزینه ای که شهر داری ساوه برای پاکیزه کردن در و دیوار شهر بعد از انتخابات (اصولا آیا همچین فعلی به مرثه ظهور خواهد رسید ؟ وقتی که هنوز برگه های تبلیغاتی قبل از سال 83 به روی مبارکمان چشمک می زنند ؟!) متحمل می شود ، اصولا چه اجباری برای کاندید شدن این خیل عظیم .... ، نه این سوال را نمی پرسم ، برای فعالیت این خیل عظیم" لمپن ها ی تسبیح به دست پاشنه کفش خوابیده" در ستاد های انتخاباتی تا بعد از نیمه های شب است ؟ چطور .قتی که هیچ واحد صنفی-تجاری در پایتخت قانونا نمی تواند بعد از نمیه شب فعالیت داشته باشد ، ستاد های انتخاباتی شهر ساوه حتی ساعت یک بامداد مملو از این همه فعال عرصه های اجتماعی شود . فعالین که بدون شک چند کلاس بیشتر سواد ندارند ؟

هیچ خرده ای بر دوستان تسبیح به دستمان نیست ، در حقیقت در تمامی اعصار ، جوامع شامل طبقاتی بوده است که رفتار و عقاید هر فرد ، بیانگر عضویت خواه خود خواسته و خواه ناخواسته وی در آن طبقات بوده است . وظیفه راهبرندگان جامع (و البته تنها دستمایه و ابزارشان نیز) هدایت توده ها و جلو گیری از به بیراهه رفتن آنها است . در جامعه ای که توده ها عمدا توسط سردمداران به بیراهه کشانده می شوند تا از این راه کور سوی امیدی به نجات ، تبدیل به یاس روز افزون شود حکم چیست ؟

جالب آنکه توده ها (ی ذاتا بی شکل و هدف) خود از این بازیچه قرار داده شدن راضی و شادمان هستند و تا پاسی از شب از ارج موهومی که به فعالیت اجتماعیشان نهاده شده است ، پاسداری می کنند ..

متاسفانه دیوار های روستایی روستای آرام و خلوت ما ، نورعلیبک نیز از موج پرشور انتخابات شما شهروندان شهر در امان نمانده و مزین به زینت برگه های انتخاباتی آغشته به سریش گشته است . تنها برای نشان دادن گواه بر ادعایم ، به چهره ی دوست داشتنی و غیور این یگانه دلاور مرد ساوه ای ، امیر حسین علیخانی نگاه بی اندازی. هیچ لازم به توضیح نیست که ایشان نمونه ی کامل و بی عیب و نقص بزرگترین "شر خر" ساوه می باشند که هم اکنون نیز به لباس کاندیداتوری ملبس شده اند . از ایزد منان مراتب کمال و پیروزی وی در انتخابات پیش رو را مسئلت می داریم ( انا الله خیر الحافظین ، یعنی اینکه خدا خودش به دادمون برسه که اگه این بره شورای ساوه ، بیچاره می شیم .)

"the point" of subjectivity and/or objectivity of life/death

2006-11-27T13:30:00.000+03:30

the "Zorba the Greek" said :
whole life is trouble , only DEATH is not .

with a philo-sophistication –literary adaptation (the term adoptation also can be used insted of adaptaion)I will say ,

the whole life is trouble , only “THE POINT” is not .

difine difinite

2006-11-13T08:02:00.000+03:30

this is what a "WEBSTER COLLEGIATE DICTIONARY (tenth edition 2002)" , at page 303 , says about "DEFINITE" :
adj [L definitus, pp of definire] (1553) 1: having distinct or certain limits 2 a: free of all ambiguity , uncertainty , or obscurity b: unquestionable , decided 3: typically designating an identified or immediately in numbers , usu. less than 20, and occurring in multiple of the petal number b:CYMOS see explicit
---

this is what will derive from
a definier (a person who`s {job , life , attention} is defining {things, any thing, a thing, phenomena}) defines <1:>. then s/he has a "distinct and certain limits" . s/he will not step more than the her/his own "red lines" . s/he will {do job, live , attend to} in the distinct or certain limits made by her/his own hands . s/he has a "distinct or certain limit"ed instruments to define the "not-defined" or "not-distinct-or-certain-limited" world . so the world out side of s/he was "not-distinct-or-certain-limited" before his congratulated and magnificent arrival . her/his {job , life , attention} is defining . so the subjects on objects of her/his are the "certain or distinct limited" world of her/him .
GOD , eternity , heaven , hell , soul , spirit ....
do they have "distinct or certain limits" ?
s/he can define what ever around her/him . as a subject or an object . where does the "so called heaven" ends even begins ?. where is the teritory of the "so called God" . if these are defined by s/he , then they should have "certain or distinct limits" (!) . what is after the "certain or distinct limits" of the territory of the "so called God"? . where is the place i can not step of the "so called soul" ?. where is the part i can not apart it from the "so called spirit" ?

TOIME WAITS ?

2006-10-31T19:25:00.000+03:30

Tom Waits but Time does not waits

رساله فی احوال رجال بلاد فارس

2006-10-24T20:57:00.000+03:30

نقل بخش یا تمام این مقاله با ذکر منبع بلامانع می باشد

در کتابخانه شخصی علامه مرعشی ، در بخش نسخ خطی رساله ای بدون نام وجود دارد.طبق آخرین تحقیقات بنده احتمالا این رساله در قرن هفتم هجری از روی رساله ای کامل تر درباره شرح احوال بزرگان قرن ششم به نام "رساله فی احوال رجال بلاد فارس" به قلم "شیخ فرید الدین عطار" که در 8 باب و 23 فصل می باشد و هم اکنون در "موزه ملی پاریس" در قسمت نسخ خطی ایرانی-عربی تحت شماره 12367 حفظ می شود ، ترجمه و دوباره نویسی شده است . در "الفهرست" نام کتابی در همان دوره ، و البته با مشخصات همانند نسخه مورد پژوهش ذکر شده است . "ابن العربی" نام آن را "شرح احوال بزرگمردان ایران زمین" ذکر کرده است که البته بنا بر نظر برخی کارشناسان ، این نسخه جزء متعلقات "کتابخانه بغداد" بوده است که طی اشغال کشور بغداد توسط ارتش آمریکا در سال 2003 ازبین رفته است . یافتن اساس و پایه ی این نظر و البته صحت یافته های اینجانب نیز بر عهده خواننده با فراست و کنجکاو است .و اما بخشی از این رساله که به زبان فارسی می باشد در زیر آمده است (به جهت راحتی در خواندن به این متن نقطه گذاری اضافه شده است ) :

".....از شیخ نا ، امام محمد غزالی نقل است که روزی جماعتی از بزرگ مردان گیتی ، آن جان بر کفان راه حقیقت ، مردان آزادی و حق ، پیران دیر مغان و رهروان راستین حلاج بر آن شدند تا بر سیمرغی نور حقیقت بتابانند . ایشان را آن حاصل آمد که سیمرغی بر دامان دماوند کوه خفته است ، او را تا باز سرزدن سبزه از برف ، تا دوباره نیک آوازیدن چلچله ها در بهار خفته توان یافت . و تنها در این حال که اورا خفته یابی توانی بر گرده اش سوار آیی و فانوس حقیقت را بر گردنش بیاویزی . ایشان را که خود سی مرغ بودند در واپسین روز های ماه صیام ، آنگاه که بنی بشری بر گرد سیمرغ افسانه ها از بهر آزار و اذیتش نباشد کمر همت بر بسته گشتند . ایشان را توشه ای بس گران مایه بود و زان رو که همگان را از آن توشه نصیبی باشد از برای قسمت کردن سختی طریقت که هم آن نیز بر ایشان نوش و گوارا بود ، سهل توشگان در مصافی برابر ، توشه ی گران توشگان را بر گرده ی خویش بر می گرفتند . خوشا بحال ایشان که ره روانی در جستجوی حقیقت و از بهر خیررسانی به دگر .

نیمی از مرغکان را مذیقه ی زمان می بود . ایشان نه به بیش از ساعتی چند با دگر نیمه گذشت . پس نیم دگر از سیمرغان را با سیمرغ به عزم بلاد ترک گفتند . نیم باز مانده را عزم بیشتر گشت . ایشان به چشم بر هم زدنی فانوس راه حقیقت را بر گردن سیمرغ دماوند کوه افکندند . سعی ایشان بر کلام به کلمه ای چند آمد ، لیک ایمانشان را نتوان بر زبان راند و هم اتحادشان را . آن فانوس الا الابد از بهر جویندگان نور آزادی بر آن جای خواهد ماند ، تا آنانی را که بدین طریق قدم می نهند یادگاری بباشد و راهنمایی . باشد که خدایشان قبول دارد که گفته اند :

گر بکردی نیک عملی نکن وز برای نظری

نظر به ساعتی باشد و لیک، ثوابش به عمری

....."

در قسمت دیگری از این رساله در باب آنچه در دماوند کوه بر ایشان گذشت نوشته شده است که :

".....ایشان را چند ساعتی بیتوته در پای دماوند کوه بود .مطمعی ناب بر آن جای بنا نهادینه بودند .ایشان از برای طعام جان بدان جای فرود آمدند .در این احوال بودند که مردی از آن بین بر این آمد تا از برای گذران دقایق چه کنند . رسم بر آن شد تا هر یک از احوالات دگری سخن گوید . پس ایشان بر چنبره ای گرد بنشسته و در بهر هر دگری شرح گفتند. هر یکی صفتی را بر یاران نسبتی داشت . نه از سر تنگ نظری ، که از روی نیک نگری . به پایان آمد آن انجمن . به هر کس گرفتند یک چند نسب . یکی را به نیک مردی و یکی را به والا همتی ، یکی را به زیور سکوت و دیگری را به مهندسی یافتند . اما بر بزرگ آن سیمرغان ، بر پیر پیران طریقت ، بالاتفاق وی را "عموبهمن ترین" نام نهادند . زان پس این صفت همانند خیل دگر صفتان همچون "باقرالعلوم" ، "باب الحوائج" ، "رستم دستان" و یا "شیر خدا" بر هر آنکه صفتی هر آن چند اندک به مانند وی داشت تعلق می دادند ..... "

در این قسمت یکی از مهم ترین چالش های محققین یعنی ریشه صفت افضل "عموبهمن ترین" مشخص شده است . همان طور که همگان می دانند صفت "عمو بهمن ترین" صفتی است که به فردی که دارای قوه ی مدیریت ، محبت ، انسان دوستی ، صمیمیت با زیر دستان ، آرمان های بلند ، عمر پر ثمر ، و در راس همه ، مردانگی است تعلق می گیرد که در این قسمت از رساله مذکور در مورد آن صحبت شده است .متاسفانه مرور زمان و سایر عوامل باعث تخریب باقی جملات این صفحه از نسخه شده اند. گفتنی است که بر اساس شواهدی معتبر نسخه ی دیگری از رساله ی اولیه در قرن 14 ترجمه شده است ولی تاکنون هیچ یک از محققین از وجود و محل آن اطلاعی حاصل نکرده اند . البته هویت فردی که شیخ عطار او را "بزرگ سیمرغان" و "پیر پیران طریقت" نامیده است همچنان بر ما پوشیده است و در این زمینه از نظرات و پیشنهادات تمامی محققین و مفسرینی که علاقه به همکاری دارند استقبال می شود . گفتنی است برای این دوستان مدارک ، منابع و مراجع مربوطه تماما در دفتر "ورزش کوه" موجود و آماده ارائه می باشد .

every thing has(?) a definition (!)

2006-10-17T10:56:00.000+03:30

Try to define {things, any thing, a thing, phenomena}. In a defined world which is {surrounding you, you are a part of it, you are a part of its establishers (!)(?)} , you will need to {define thing, give a definition for {things, any thing, a thing}}. You are defined. The term "YOU" is defined so you define “THEY”.“THEY” are {every, any} thing surrounding you. To be more precise, you are not defined from the "eternity without the beginning”. You are defined from the beginning of your defining job. as soon as you defined {things , any thing , a thing }, you are defined to the {others , world , things , any thing , a thing} .
You are defined because you defined {things, any thing, a thing}.

------------

A defined GOODAY is more useful than a not defined one, cause you can {point at, quote from, be with}. You are defined (?) and you like to {point at, be able to quote from, be with} a defined GOODAY;then it is "THEGOODAY" not "A GOODAY"; so {everyone , anyone , someone} is defining you in his/her own way. Don’t {try, struggle} to escape from, it is the unwritten {act, rule} which is going on and on.

with respect to bertrand russell & raimon popper

2006-09-18T03:45:00.000+03:30

is it possible to post nothing from Lorentz center in Leiden university which is in Leiden , Holland ?
is this question meaningful ?
is n`t that a sign of being nonsense ?
is it possible to deny one self ?
let`s make it more clear, is there exist the term "nothing" .
logically , the answers are no ,
but it is obvious that i did this !

غلیانات ذهنی 2 - پیر مرد و دریا ، اثر لئون تولستوی

2006-08-30T09:19:00.000+03:30

پشت تا پشت جدول : 8 و نیم متر
عرض پیاده رو : 2 متر
>< ( به رنگ قرمز ، یعنی که خط لوله گاز اینجا تموم میشه) 00.78 =>(به رنگ قرمز یعنی مسیر لوله گاز از ین جهت) 00.56.34
85.4.11
---------
85.5.16
از اینجا تا در ممدلی عباس ( یعنی از اینجا تا دم خونه آقای محمد علی عباس گود برداری شود ) 85.5.12
از تیر تا انتها ( به رنگ سفید ، یعنی از اینجا پای پست فشار قوی تا انتهای کوچه ابتدا گریدر کار کند و بعد از آن هم غلطک) 85.3.19
--------
روستایی سقاللیق --> (با رنگ قرمز، یعنی مسیر روستای سقانلیق که بعد از نور علیبک است از این طرف می باشد . بیچاره جماعت سقانلیقی ، خیال می کنند اسم روستایشان سقاللیق است . بس که پدرانشان این ترکی شاهسونی را ماهرانه تحریف کرده اند ) تاریخ ندارد

.
.
دیگه کوچه ما هم کف سازی شد ، البته مثل اسفالت که نمیشه و اما دیگه هر روز نمی خواد خاک کفشامونو بتکونیم . از دم میدون ده هم تا سر پیچ رو قیر پاشیدن که خودش کلیه . کوچه ی ما هم که جدول کشی شد . بماند که یه روز صبح که ازخواب پاشدم تا برم نون بگیرم دیدم جلو در خونه رو یه چاله کندن این هوا ، خاکشم ریختن روی در . گفتن که گاز رو هم تا این زمستون وصل می کنن . دیگه لازم نیست با دبه و سطل دنبال نفت بگردیم تو سرما. یواش یواش اینجا داره میشه عنهو پاریس . حالا فردا که اسمش رو هم از ده نور علیبک عوض کردیم گذاشتیم "پاریس نور علیبک" چشتون در می آد . اونوقت میایین دم میدون ده که توروخدا ما رو هم راه بدین اینجا . ما هم که از خدا خواستنه ، واستون تاخچه بالا می زاریم . هیچ بعید نیست تا آخر سال یه دیسکویی هم اینجا راه بندازن . اونجوری که دیگه چشم همه در میاد حتما .
امروز صبح هم بوقلمون ها منازعه می کردن . سابق بر این نر ها با هم دیگه سر ماده ها می نزاعیدن . گاهی احساس می کردم که قوه ی تشخیصم رو از دست دادم . چون نمی تونستم تشخیص بدم که بوقلمون های من مثل دانشجو ها با حریفاشون می نزاعن ، یا دانشجو ها مثل بو قلمون ها ی من با هم کلاسیاشون سر اون یکی همکلاسیاشون می نزاعن . امروز صبح همه چیز ریخته بود به هم . سابق بر این نر ها می نزاعیدن و ماده ها وایمیستادن و صفا می کردن و توی دل به خودشون می نازیدن ، امروز صبح نر ها می نزاعیدن و ماده ها می جنگیدن . همه با هم . خیلی عجیب بود . هر چی پرسیدم که بابا موضوع چیه اینقده ریختین به هم ، هیچ کودوم جواب نمی دادن . انگار زبون آدمی زاد نمی فهمیدن . نر ها وقتی با هم می نزاعن ، سرشون رو می دن عقب ، پر های نوک بال هاشون رو راست می کنن و می کشن به زمین ، پرهای دمشون رو عنهو طاووس راست می کنن ، با یه مکانیزم پیچیده ای که من نتونستم ازش سر در بیارم ، خون تمام شاهرگ های سرشون رو واریز می کنن به غبقبشون . اونوخته که سرشون میشه آبی ، قبقبشون میشه قرمز جیگری ، اون وقت جیگر می خواد تا بری و جلوشون سبز بشی . اونقده این حالت رو نگه می دارن تا دیگه نفس کشی تو میدون نمونه ، و بعد اونه که تعیین می کنه کی باید چی کار کنه و کی چی کار نکنه . اما امروز اصلا این طور نبود . همیشه فقط نر های بالغ حق عرض اندام دارم . امروز صبح حتی جزغله ها هم شاخ شده بودن . من که نتونستم سر در بیارم . امروز صبح اولین دسته ی کلاغای شرق دریاچه نمک به باغهای نورعلیبک اومدن . همچین بگی نگی از دیدنشون خوشحال شدم . جماعت بللاه (جماعت بسیار بلاهت کننده)از کلاغ ها خوششون نمی اد . اما نمی دونن که پرواز یه کلاغ ، چه قدر می تونه رویایی باشه ، خصوصا وقتی از شرق دریاچه نمک به سمت باغ های انار های صادراتی نورعلیبک باشه . من که شخصا و خاصا با کلاغ ها موافقم .هر چه قدر که این بللاهین و حماقین (بسیار احمق نما ها ) مخالف باشن . خوبی کلاغ ها اینه که کچل نمی شن و می تونن دکتر بشن که این خودش توانایی مهمی که کمتر کسی می تونه ادعا کنه که داره. من هم که هفته بعد می رم . کی گفته که هر رفتی ، برگشتی داره . اگه داره همون برگشته می تونه خودش رفت باشه که اونوقت یه برگشت ملازم اون میشه که اگه اتفاق بیافته برگشت اول خنثی میشه و فقط یه رفت می مونه . اگه این مطلب سخیف به نظر میآد ، می شه به جای هر رفت یه + و به جای هر برگشت یه - گذاشت ، و البته به جای رفت اول ( بعد از برگشتن ) می شه یه جایگذاری انجام داد . چون بر طبق نظریه مجموعه ها ثابت می شه که مجموعه عمل رفت و برگشت یه گروه ئه که بر روی عمل رفت (هم نهشت با +) و عمل برگشت (همنهشت با -) بسته است . پس برای اینکه این نظریه که مال خیلی قبل تر از ایناس نقض نشه ، شاید من بر نگردن . اصلا من فقط از رفتن خوشم میآد ، و با برگشت مخالفم . امید وارم که از پرواز جابمونم . بهترین روش هم برای اینکهار اینه که 10 دقیقه به پرواز برم تو توالت و شروع کنم به خوندن جلد دوم جنگ و صلح اثر ارنست همینگوی ، و البته ساعت مچیم رو قبلش باز کنم و بندازم زیر پام و نا خود آگاه اون دسته ی پشت سر رم رو بکشم پایین . شک ندارم که جواب میده ، اصلا امتحانش که مجانیه ، امتحان می کنم

بخارات ذهن 1

2006-07-15T20:44:00.000+03:30

مي نويسم

نه چون كه هستم

من مي نويسم . در اين لحظه و مكان ثابت در فضا . بري از هر گونه ارتباطي با دنيا بيرون . اينها غليانات ذهني يك انسان درون گرا نيست . حرص نوشته هاي يك فرد برون گرا با تمايلات درون سويه . حرص نوشته به هرگونه نوشته اي اطلاق مي شود كه بعد از 72 ساعت زنداني كردن خودخواسته يك مهندس تحت عنوان هماهنگي ستاد مركزي كنفرانس بين المللي حمايت از انتفاظه و مردم فلسطين ، به علت فشرده شدن بعضي از دكمه هاي صفحه كليد به طور كاملا اتفاقي و تصادفي توسط من نوشته شود . در حقيقت من و آبدارچي يك شركت كاملا رسمي و بزرگ در اين لحظه-مكان تنها هستيم . ايشان در حال تماس با افالم خويش در شهرستان هاي دور دست به حساب شركت هستند و بنده بدون اينكه علاقه اي به گوش دادن به مطالب رفيقمان داشته باشم از ريز مكالمات ايشان خبر دار شدم . در حقيقت من هيچ علاقه اي به اين كار بي شرمانه نداشتم . اما بنا به فيزيك ساختاري بدن انسان ، امواج صوتي كه حضرت آقاي سر ايزاك نيوتن رسالت انتقال آنها از تارهاي صوتي حنجره آقاي آبدارچي را به گوش مبارك بنده بر دوش خويش نهاده بعد از اينكه توسط لاله گوش بنده از گوش مياني عبور مي كنند ، به سه عدد استخوان كاملا كوچك و ظريف سنداني و چكشي و.......(اسم سومي را فراموش كردم)منتقل ميشود و آخرين آنها به نوبه خود پرده سماق مبارك را به لرزه در مي آورد . در اين لحظه از طريق يك مكانيسم كاملا ساده و ناشناخته لرزشها به پالس هاي الكتريكي تبديل مي شوند و باز با مكانيسمي به پيچيده گي همين مكانيسم مسيري كوتاه را تا مغز من و قسمت پردازش طي مي كنند و در آنجا به من فهمانده ميشود كه چند لحظه قبل صدايي بنا به دلايلي در مكان-زماني نه چندان ثابت توليد شده . در حقيقت من هر چه سعي كنم كه به بيانات آقاي آبدارچي گوش فرا ندهم ، بي فايده است . نيوتن و امواج صوتي و لاله خانم و استخوان ها و پرده و حتي نرون ها و مغز كار خودشان را مي كنند . در حقيقت همه ما هميشه اين تجربه نه چندان خود خواسته را از سر ميگذرانيم اما متوجه نمي شويم . و بنا به همان حقيقت من به اين تجربه وقتي دقت كردم كه

****************************************

پ ن اول : افالم جمع مكثر فاميل است

پ ن دوم : بنا بر اين اصل كه من هنوز يك مهندس نيستم و فقط دانشجوي مهندسي هستم پس اين متن نمي تواند توسط من نوشته شده باشد .

پ ن سوم : وجود عبارتی همچون ****** حاکی از خودسانسوری قسمتی از این نوشته توسط من ، بنا به مسائل امنیتی می باشد .

dead baby

2006-06-17T21:45:00.000+03:30

:Whose motorcycle is this?
-It is a chopper baby
:Whose chopper is this ?
-It Zet`s
:Who is Zet?
-Zet is dead
-Zet is dead baby

"از اعماق "آت گلی

2006-06-05T13:37:00.000+03:30

از ار تفاعات تو ای سبلان همیشه پابر جا ،
که ستیغ می سایی بر ابر ها
چون فرزندانت بر ظلم و جور
کنون نفیر "قاراقاشقا" می آید .
اسب آن بزرگ مرد تاریخ
که به دسیسه ی خاموش کنندگان آتش آزادی گرفتار آمد

خروشان است آبهای "آت گلی" همچون خون در رگان مردمات
از اعماق فریاد بر می خیزاند
کجاست آن سوار که فروریزاند حصار نیستی را
کجاست آن سوار که بتاراند سپاهیان اهریمنی را
به خاک و خون میکشند مردمانت را
باز آ که توراست نیازشان
باز آ

افسوس که تکرار فریادش را سبلا ن می کند
نه ،
نیست تو را دیگر سواری تا براند
اندیشه را در میان ایشان
و رفته اند مردانت
همچون
بابک و ستار
و نیست همچون گذشته توان در بازوانشان
و خروش در رگهاشان
و اندیشه در افکارشان
این بار به بهانه ی مزاحی ابلهانه خروشیدند
لیک خروشی نه در خور فرزندان راستین ات

نه ،
نیست تو را دیگر سواری تا بتاراند
این شب تار را

------------------------------------------------
در افسانه ها آمده است " قاراقاشقا" اسب بابک که به دنبال جنازه ی سوار خود می رفت ، گرفتار یاغیانی شد که در سدد به دام انداختن او بودند . "قاراقاشقا" به شیهه ای از دست ایشان گریخت و در گودالی افتاد . این ماجرا سبلان را به گریه واداشت . در نتیجه آن گودی از آ ب پر شد و به دریاچه ای تبدیل شد که "آت گلی" (به معنای دریاچه ی اسب) می نامندش و هرگاه که اهریمنان بر مردم آن دیار ظلم کنند ، از اعماق آن دریاچه صدای شیهه "قاراقاشقا" بر می خیزد.

در باب اخلاق و اصالت

2006-05-14T10:49:00.000+03:30

در مورد مطلب اخلاق اصالت – jan/6/2006 از وبلاگ فرانكولا

آدرس این مطلب : اخلاق اصالت
آدرس وبلاگ : فرانکولا

بخش 2 ، بند دوم . خيلي آرام و مطمئن و با اهداف از پيش تعين شده وارد بحث مي شود و يا نمي شود . شاهد اين مدعا نيز اين سوال است كه از بين دو نقد "هودر" و "فرانكولا" براي دوستان ودانشجويان "استاد دات" كدام يك اهميت بيشتري دارد . ابراز تعجب از بي كنجكاوي گري دوستان و دانشجويان "استاد دات" نسبت به دليل فرانكولا حاكي از اين مطلب است كه فرانكولا با هدفي از پيش تعيين شده و در شرايطي كه انتظار نوع خاصي ازواكنش ها را داشته وارد مجادله شده و يا نشده .

اين مطلب اصالت و ابتذال را نشانه گرفته است و تا حدودي حرف و سوال فرانكولا اين است كه چرا (چرا چرا؟) واكنش گران به انتقادات هودر عكس العمل نشان داده اند و در مورد فرانكولا كوتاهي كرده اند .

فرانكولا شخصا اعتقاد و التزام به ادب و اصالت و وجه اجتماعي دارد . در عین حال از ديد ديگران و به زعم خودش در ارتباطات اجتماعي (از ديد ديگران خصوصا)فردي خشك و بد اخلاق جلوه می كند (كه البته اين طورهم هست)اما از آنجايي كه خودش نيز به اين موضوع اعتراف كرده است در نتيجه اين همان شخصيتي است كه فرانكولا بنا به دلايل شخصي (شخصا بري از هر گونه عمو مردكي مي باشم)ساخته و پرداخته است و سعي به نشان دادن آن به ديگران دارد(متظاهر نه ، مظاهر). البته اين نه موضوعي خاص ، كه عام براي كل نوع بشر است. (همه ما بازيگراني هستيم كه سناريو از قبل به ما داده نشده است)

ويراستار نبايد براي متني كه به دست خودش نوشته شده ويراستاري كند . متن باید از ابتدا ويراسته نوشته شود . البته اين بيان تا حدي افراطي و كامل آرمان گرايانه است . سه ايراد ويراستاري در يكي از كتاب هاي (مجموعه مقالات) نجف دريابندري كه ويراستار كار كشته و مترجم عالي رتبه اي است پيدا شده است ((يكي از آنها در خاطره اي كه در مورد ملاقات دريابندري با فيلسوف بزرگ انگليسي (بسيار بزرگ . چه كسي؟) مي باشد پيدا شده و دوتاي ديگر بماند بر گردن خواننده ي كنجكاو)) .

بخش سوم ، خط اول ، فرانكوا نوشته است ".... مي شد مدت هاي ديدي در باره اش...." كه به هيچ وجه نمي توان ديد را به مديد ارتباط داد البته بدون اعتراف به اشتباه ويراستار و شايد حروف چين (من به دنبال اعتراف گيري از فرانكولا نيستم)

بخش 3 ، بند اول ، خط اول :"هودر با همه دريدگي اش حرفي زده بود" يعني اينكه هودر انسان دريده ای (حداقل در زبان و حداقل تر از آن درزبان وبلاگش) است ، اما نظري كه داده بود شايان توجه است "حرفي زده بود".

بخش 4 ، بند اول ، خط اول :"آيا ابتذال سرنوشت محتوم وبلاگستان است " البته كه هست . و اين حكم نه تنها براي وبلاگستان ، كه براي هرمفهوم و شي موجود نيز صادق است . اصولا "بردار مشخصه" هستي به سمت قهقرا است . و تمام كوه ها در حال شسته شدن به درياها هستند ، البته در زماني خيلي خيلي خيلي طولاني تر از عمر من و شما . اما مسئله اي كه دچار تكرار شود (كپي رايت فرانكولا رعايت شود) مبتذل شده و اگر تغيير ( و در حالت خوش بينانه تري پيشرفت به جلو) داشته باشد ، البته كه از اين انگ ننگين گريخته است و البته ديگر وبلاگستان a نيست و و بلاگسانb است كه البته ما وبلاگستان a را به صورت وبلاگستان (-) مي نويسيم . (و بر همين منوال ست براي وبلاگستان b) . پس اگر وبلاگستان (-) ديگر وبلاگستان (-) نباشد پس وبلاگستان(-) مبتذل نشده است . تقريبا معیار ما ( تنها ترين معيار موجود كه از قضا بسيار ضعيف هم هست) در اين مقايسه ، معيار زمان است كه اگر وبلاگستان داراي گام زماني برابر ( و يا حتي متناسب) با گام مسائل پيرامون خود باشد ، پس در نتيجه وبلاگستان(-) ديگر وبلاگستان (-) نيست ، پس مبتذل نيست.

بخش 4 ، بند 2 : دو ديدگاه متفاوت را مي توانيم مد نظر قرار دهيم . به هر وبلاگ جداگانه نظر بي افكنيم یا به كل ماجراي وبلاگستان فارسي . در حالت اول ممكن است خيل عظيم وبلاگ هاي مبتذل (از نوع فرانكولايي اش) مشخص تر و بارز تر از وبلاگ هاي اصيل و غير مبتذل باشتد ، اما نبايد اين نكته را فراموش كنيم كه كه هيچ حركت فراگيري كه عامه مردم بخشي ( در مورد وبلاگستان ، بخش اعظم) از آن را تشكيل مي دهند به دور از ابتذال نخواهد بود (خاصا براي ايرانيان مقيم مركز) و از آنجايي كه اين خود مسئله اي مبتذل (تكراري،تكرار شده ، تكرار شونده) است به دور از نياز به انديشيده شدن است ((ابتذال در هر حركت فراگير مردمي اجتناب نابذير است و يا ، تمام حركت هاي فراگير مردمي از ابتداي تاريخ داراي بخش هاي مبتذلي (نيز) بوده اند)).

بخش 4 ، بند 3 : " مسئله دور نگه داشتن وبلاگستان از آفات ابتذال نيست" . ابتذال مسئله اي نيست كه همراه با آفات باشد (داراي آفات) در اين صورت اين مسئله بايد داراي بخش هاي غير آفت دار (مثلا بخوانيد قسمت هاي مضر) نيز باشد كه آن قسمت ها احيانا از نوع مزايا خواهند بود . ابتذال خود نوعي آفت است ، بس بايد نوشت :"مساله دورنگه داشتن آفت ابتذال ازگريبان وبلاگستان است" . البته تضرر آفت را مي توان تحمل كرد و حتي از آن سود برد كه بيولوژيست ها به آن همزيستي مسالمت آميز مي گويند . درغير اين صورت آن موجود خارجي انگل است و عموما تلاش براي انگل زدايي است .

بخش 4 ، بند اول ، خط پنجم . بارت در يكي از كتاب هايش كه اتفاقا اسم مترجم آن را فراموش كرده ام مي گويد : "چرا برخی از اشخاص ، از جمله خود من ، از خواندن برخی رمان ها ، زندگی نامه ها ، و آثار تاریخی که <زندگی> ی یک دوره یا یک شخصیت را بازنمایی می کنند محظوظ می شوند ؟ این کنجکاوی در باره ی جزئیات ظریف ، برنامه ها ، عادات ، خورد و خوراک ، مسکن ، پوشاک و ... از چه رو است ؟ آیا این از گیرایی وهم اندیشانه ی <واقعیت> (نفس مادیت <آن>>) است ؟ و آیا این خود خیال نیست که <جزئیات> را پدید می آورد ، آن صحنه ی خصوصی کوچکی را که من می توانم به آسانی جای خود را در آنجا بیابم ؟ خلاصه آن که ، آیا <هیستریک ها کوچک> ی (همین خوانندگان)هستند که از یک نمایش ناب سرخوش شوند : نه از بزرگان که از میان مایگان (آیا ممکن است که رویایی ، پنداری از میان مایگی وجود نداشته باشد )؟

بخش 5 ، بند اول ".... من اگر مي خواستم حرفي بزنم بايد مي گفتم كه چرا....." . فرانكولا با هوشياري و اطلاع كامل ازمفهوم گفته هايش گفته است و يا نگته است و زماني كه كسي پيدا نشود تا مفهوم گفته هايش را با صداي بلند بخواند ، خود اقدام به بلند خواني و مفهوم يابي گفته هاي خود مي كند . كلمه ي "اگر" بعد از "من" در عبارت بالا مشخص مي كند كه فرانكولا خواننده را ملزم به برداشتي مشخص از گفته (و يا نقد) خود مي كند و درصورتي كه خواننده ازعان به اين برداشت ننمايد و يا حتي اگربنا به دلايلي (يا به خاطر ضعيف بودن گيرنده هاي خواننده و یا به علت پيچيدگي گفته فرانكولا) برداشت غلط بكند اين خود فرانكولا است كه اقدام به حاشيه نويسي بر نوشته (يا گفته و يا حتي نقد) خود مي كند .

" من با تو مخالفم اما تمام هستي ام را مي دهم تا تو آزاد باشي و به گفتگو بپردازي"

mobiles vs wives

2006-05-11T01:12:00.000+03:30

گوشی هاشونو عوض می کنن .جاوید یه نوکیای خوب داشت .اما حالا یه زیمنس .حامد یه سامسونگ داشت که بدکی نبود.اما حالا یه سونی اریکسون.یکی دیگشون هم داره نوکیاشو با زیمنس طاق می زنه.گوشیاشونو عوض می کنن .وقتی زن می گیرن ، گوشی هاشونو با گوشی های زناشون عوض می کنن .زن جاوید داره ارشد روانشناسی می خونه .زن حامد هم استاد دانشگاه ماست .جاوید هم کلاسی من ئه ، حامد هم با من کلاس کنکور می اومد . اما حالا گوشی هاشونو عوض کردن . همه می دونن که من پارسال خطمو فروختم ، پولشو زدم در بدن . حالا هی برین گوشی هاتونو با زن های بزرگتر از خودتون عوض کنین .منم می رم سفر.

geometry of chance !

2006-05-01T08:56:00.000+03:30

Parallel are never friends
They just go together
If you want her/him
Try to be perpendicular
There should be an intersection point
Then you will have a set of supplementary angles
In each intersection,
you have two of obtuse angles
also two of actual angles .
two of you and two of the other
have intersection , go together .
find the solutions

به هیچ دلبستگان

2006-04-27T07:50:00.000+03:30

همرهان ، بی چشم داشت آمدگان اند
بی هیچ چشم داشتی به فصل درو
به هیچ دلبستگان
و هم ایشان اند بسیار اندکان
شوریدگیست قوای لا مزمحلشان
شوریدگی ای در خم های چندین هزار ساله اشان
انباشته با هم
اما نه از برای روز برداشت
چون دانه ی گیاه مقدس

take it back

2006-04-22T09:45:00.000+03:30

ناز تو را
کنون
ملاحی نیست
که تمام دریاهای عشق
بر زورقی برد

دست تو را
کنون
بالی نیست
که تمام آسمان های دور
در پرواز برد

تره ی تو را
کنون
نسیمی نیست
که بر امواج برد

نام تو را
کنون
فریادی نیست
که تمام کوه های صعب
بر زبان برد

اما یاد تو را
من
کنونچون خورشیدی در سینه دارم

رسیدن هنر گام زمان است

2006-03-21T00:07:00.000+03:30

محیط زمین بر خط استوا 40073 کیلومتر ِ محیط روی مدار نصف النهار 39944 کیلومتر و از خورشید 149597892 کیلومتر و از ماه 384403 کیلو متر فاصله دارد و نور خورشید ظرف مدت ۸ دقیقه و ۱۹ ثانیه به زمین می رسد . حرکت وضعی زمین که حرکت آن به دور خودش ِحول محور قطبها می باشد ِ شب .و روز را به وجود آورده و یک دور آن 23 ساعت و 56 دقیقه و 4 ثانیه به طول می کشد . یک دور حرکت انتقالی زمین که حرکت آن حول محور خورشید در یک مدار فرضی است ِ 365 روز و 6 ساعت و 8 دقیقه و 38ثانیه طول می کشد ِ که هر سال را 365 روز تعیین کرده و 6 ساعت اضافی هر سال را هر 4 سال یک بار جمع نموده و با تشکیل یک روز اضافی ِ این سال 366 روز شده و اصطلاحا به آن سال کبیسه می گویند . خط استوا نسبت به مدار فرضی حرکت انتقالی زمین 23 درجه و 27 دقیقه انحراف دارد که همین مقدار ِ محور زمین را از حالت عمود به این مدار خارج نموده ِ‌از تاثیر این تغییر زاویه ِ تغییر فصول حاصل می شود ِ زیرا که در کلیه حالتهای گردش به دور خورشید این اختلاف زاویه ثابت بوده و نسبت به مدار گردش تغییری پ‍یدا نمی کند . بدین ترتیب زاویه ی تابش و فاصله ی خورشید از مناطق مختلف در روزهای سال متفاوت بوده میزان گرما و سرمای مناطق داپما در حال تغییر است .

آیین ملوک عجم از گاه کیخسرو تا به روزگار یزدجرد شهریار که آخر ملوک عجم بوده چنان بوده است که روز نوروز نخست کس از مردمان بیگانه موبد موبدان پ‍یش ملک آمدی با جام زر پ‍ر می ِ و انگشتری و درمی و دیناری خسروانی و یک دسته خوید سبز رسته و شمشیری وتیرکمان و دوات و قلم و استر و بازی و غلامی خوب روی و ستایش نمودی و نیایش کردی او را بزبان ‍پارسی به عبارت ایشان . چون موبد موبدان ازآفرین پ‍رداخت پ‍‍‍س بزرگان دولت درآمدندی و خدمتها پیش آوردندی .

بند اول نمونه ای از قرار داد های علمی بود . که چطور آدمی زاد گردش زمین به دور خورشید رو برای شمارش قدمهای دشمن همیشگیش یعنی زمان به کار برد . در صورتی که وقتی چرخش مدام ( حداقل برای چهار میلیون سال)وجود داره دیگه مفهوم شروع و پ‍ایان معنایی نداره و فقط درین موقع که با مفاهیم متافیزیکی ِ ‍پدران زردشتی و ‍پدران مهری ‍پدران زردشتی ما شروعی برای این چرخه ی تغییر نا‍ذیر همیشه گی کره زمین یا به نوعی پ‍ایانی براش ابداع کردن . تا مفهوم طبقه بندی رو ابداع کنن . تا تفاوت زمانی رو با زمانی مشابه (از نظر موقعیت زمین در فضا) درسال آینده به وجود بیارن .

بند دوم این نوشته هم که از کتاب نوروز نامه حکیم عمر خیام انتخاب کردم ِ نمونه ای از قرار داد اجتماعی پ‍دران زردشتی ما برای مفاهیمی همچون سال نو و ‍پیشکش و ‍پرستش و مفهومی به اسم پ‍ادشاه و بزرگترین بزرگان .

در حقیقت هیچ دلیلی برای ادامه رفتار قرار دادی پ‍دران پ‍دران و پ‍دران نمی بینم . همین طور درمورد عقیده زمان شناسان و منجمین در مورد سال نو و عید . و همین طور هیچ دلیل منطقی برای گرفتار شدن در این رفتار (تاکید بر روی دلیل منطقی و استدلالی) وجود نداره . به تازگی یک از دوستان هم یه جمله قصار در مورد خجستگی ایام و سال نو و اینکه آیا ما خجسته ایم یا زمانی که ما درش قرار داریم گفته که خیلی سخت فهم هستش . که در حقیقت زمان نمی تونه خجسته باشه . چون بنا به ذات زمان ِ لحظه تنها تکرار بی چون چرای لحظه ی قبل از خود و تنها بشارت دهنده لحظه ی بعد از خود است . بی هیچ کم و کاست . همچون ماشین تکرار کننده ای که اجزای این ماشین همان تولیدات خود ماشین هستند .البته نباید کارکرد این ماشین رو پ‍له ای و لحظه به لحظه تصور کنیم . نباید فراموش کنیم که مفهوم پ‍له ای و لحظه به لحظه وقتی معنی پ‍یدا میکنه که مقیاس مناسبی همچون ثانیه یا هر چیز دیگه ای دردست داشته باشیم و از اونجایی که ثانیه کسری اززمان قرار دادی شب-روز هستش که ساخته ی بشر هستش پ‍س این مفهوم وجود خارجی نداره . در حقیقت واقعی نیست . فقط قرار دادی . در نتیجه زمان دارای ساختاری پ‍یوسته ( همون ماجرای بمبی که متفقین تو جنگ جهانی انداختن وما نتونستیم از خونه فرار کنیم و مردیم رو می گم)هستش که اون وقت به جای مفهوم لحظه به لحظه برای زمان از مفهوم لحظه تا لحظه استفاده می کنیم که تو این مفهوم همون طور که تو هندسه برای نقطه بعدی رو در نظر نمی گیریم ِ اینجا هم برای هر لحظه بعد یا طولی رو در نظر نمی گیریم . ‌‍یعنی زمان روبه صورت تسلسلی از لحظات بدون بعد (طول) در نظر میگیریم . همون طور که خط رو متشکل از نقطه هایی بدون بعد . با این تفاوت که نباید به زمان دیدی خط گونه داشته باشیم . یعنی همون چیزی که تو بردار نشونش میدیم . منظورم اینه که اگه بخواهیم زمان رو تصور کنیم ِ اون رو به صورت کره هایی هم مرکز در فضای سه بعدی و نه خطی ادامه دار ( یا پ‍اره خطی) بدونیم .

ماجرای زمان و کره های هم مرکز بمونه واسه بعد که فقط یه ایده خام در مورد زمانه .

در حقیقت این لحظه ی تحویل سال می تونه هر زمان دیگه ای باشه و اون توپ ‍ میتونه هر لحظه ی دیگه ای هم شلیک بشه . ولی از همه اینها که بگذریم . سال نو مبارک !

از ارسطو تا گودل

2006-03-15T15:28:00.000+03:30

آقا ما داریم میریم سر قبر آتاترک ببینیم که وقتی ماه جلوی خورشید رو میگیره ، رنگین کمون چه رنگی میشه . کسی نیمی آد؟خیلی جالبه که ماه درست 400 برابر خورشیده و خورشید هم 400 برابر فاصله ماه تازمین ، با زمین فاصله داره . فاصله ی اینجا تا آنتالیا هم لابدباید 400 برابر یه چیزی باشه . اصلا امکان نداره بتونین حرف منو نقض کنین . اینجاست که قضیه پیوستار یا همون کوانتینیوم ( که چیزی غیر از کوانتوم اما مربوط به هش ) ساخته می شه . اینجا همون جایی که میگه اگه الان زمان جنگ جهانی دوم بود و در همین لحظه متفقین یه بمب 400 کیلویی و خونتون می نداختن و اگه فاصله ی شما تا در خوروجی 40 سانتیمتر بود و فرض کنیم اگه از در خونتون بیرون می رفتین جونتون در امان بود ، در حقیقت شما یه آدم مرده به حساب می آیین . چون فاصله 40 سانتی شما تا در برابر 400 میلیمتر و خیلی بیشتر از اینا میکرو متر و نانو متره و از اونجایی هم که فاصله مفهومی پیوسته داره و بینهایت ( نه بیشمار ) ذره به معنای فاصله بین شما و در خروجی هست و در زمان مثلا 4 ثانیه (حتی 4 سال) نمی شه بینهایت ذره رو پیمود ، پس شما قبل از فرارتون مورد اصابت بمب قرار میگیرین و میمیرین . این مطلب بدور از هر گونه بدبینی جهان شمول است و کاملا علمی و اثبات شده است . چون دیرمه و میترسم از اوتوبوس جابمونم و کسوف رو از دست بدم ، فعلا تا همینجا باشه . شاید بقیه شوتو شهر ماناوگات بنویسم شایدم از آنتالیا . راستی اصلا معلوم نیست که برگردم و هیچ چیزی پایستار و ثابت نمی مونه . فقط پیوستار .

حلیم با گوشت بوقلمون موجود است

2006-03-10T08:53:00.000+03:30

اگر بهش زل نزنی ، نمی فهمی که بهت زل زدن

اگه بهشون زل بزنی ، می فهمی که بهت زل زدن

اگه نخوای بفهمی که بهت زل زدن ، بهتره که بهشون زل نزنی

اگه بخواهی بهشون زل بزنی ، بهت زل می زنن

اگه بخواهی بی اینکه بهت زل بزنن ، بهشون زل بزنی ، کور خوندی

به ترکی بهشون می گن هشدر خان

بوقلمون رو می گم

بعضا آدم ها هم اینطوری هستن

the lunatic is on the grass

2006-03-10T08:35:00.000+03:30

امشب قراره ماه تو حیاط خونه من فرود باید
هوای نور علیبک خیلی خوبه .
انتقاد دوستان اینه که نورعلیبک رو باید نورعلی بیک بنویسیم .
من همین جورش رو دوست دارم . هوا خیلی خوبه و ستاره قطبی دیده نمی شه . عباس می گه کمربند شکارچی به سمت جنوبه . من چیزی نمی دونم .
عباس اومده خونه من نماز می خونه .
خوش به حال خدا .
عباس می گه به رضا نگو به من سه تار یاد می دی . ممکنه حسودیش بشه
هر دو تا گوسفندا خوابیدن
14 تا بوقلمون هم همین طور
9 تا مرغ و خوروس هم .
2 تا گربه خنگ هم شاید .
عباس باور نمی کنه که ممکنه گربه با خوروس بخوابه .
مسعود هم ماجرای من و تسبیه رو باور نمی کرد .
عباس می گه گربه می آد مرغا رو ......
اینا اصلا مهم نیست .
نکته مهم اینه که ولوم ضبطم درست شده (توسط مهندس عباس و به اتفاق اسپری مفتی اکبر )
این ماجرا ، حد اقل آرزوی سه سال اخیر من بود .
عباس دلش برا زنش تنگ شده .
البته نه امشب ، که دیشب
عباس به همکلاسیش گفت: زن من میشی؟
اونم گفت: نه
عباس گفت: تورو خدا
باز گفت: نه
خواهر عباس به دختره گفت: زن داداشم می شی
گفت: نه
خواهر عباس دیگه نگفت توروخدا .
بعدش مهدی افتخاری طالقانی قاپ دختره رو زد
اما دختره به مهدی هم گفت: نه
پس عباس رفت و شد شوهر دختر خالش
دختر خالش هم که دنبال بهانه بود
بیخیال کنکور و درس شد .
عباس خوشحاله .
زنش هم همین طور .
ولی از همه اینا گذشته ، هوای امشب نور علیبک خوبه .
نه تنها خوبه ، بلکه خیلی هم عالیه .
عباس می خواد با زنش دعوا کنه .
این طور که خود عباس میگه ، ولی خانومش نمی خواد جوابشو بده
این ماجرا مربوط میشه حتی به زمان دایناسور ها .
هوای نور علیبک خیلی خوبه . حتی خیلی بهتره . ستاره قطبی دیده نمی شه . و ولوم ضبط من هم خیلی درست شده . حتی از اولش هم بیشتر تر .

2006-03-10T08:33:00.000+03:30

من امروز صبح ، صبح روستا رو دیددم . صبح روستا به تپه ماهور های قشنگ باز می شه . از شهر دود خاکستری میاد به طرف شهر .تو این جمله طروف رو باید به سکون ي خوند . بعد از گرفتن 4 تا نون بربری از نونوایی روستا ، من ، بهروز با تازگی نور علیبکی توسط یه پسر بچه 3 ساله کاملا دماغو خفت شدم . یه زن و قتی رد می شد گفت : آقا یه نون بربری بده به بچه ، منم درنگ نکردم و نون رو دادم به بچه . من درحقیقت آچمز شدم . معنی این کلمه برای من اصلا مشخص نیست . عباس هم همین طور . اما آروین با این کلمه کاملا آشناست . البته من هیچ ارتباطی با این کلمه ندارم . نه سببی و نه نسبی . عباس دیشب مرد . انا لالله و انا علیه راجعون . اینجا به سردی یه تنور بربری خاموش شده ی هزاران ساله بود . خودش البته اطلاعی نداره . اما من تو صورتش می خونم . شاید هم نه . صبح روستا خیلی شلوغ بود . البته در کنار این شولوغی هر سه تا مرغام تخم گذاشته بودن . اون طور که من احساس کردم ، مرغام وایساده بودن بالا سر تخم مرغاشون و گریه می کردن . این در حقیقت ، دریافت من از صدایی بود که ارز حنجره هاشون در می آوردن . اما عباس که تخصصی در مر غ و خوروس به هم زده ، می گه خودشون هم تعجب می کنن و این (یا اون) صدا معنیش اینه که بیاین ببینیم از از من چی افتاده . تعجب ! ولی مکن می گم گریه بودش . مرغ بعد از اینکه تخم میزاره ترسو میشه . آدم چی ؟ آدم همیشه ترسوئه . اینجانب از بچه گی از آدم فضایی می ترسیدم . هنوز هم ، ولی نه زیاد . شبا که باد میاد تو حیاط من ، وقتی می پیچه تو بند رختای سیمی اوس مرتضی ، صدا آدم فضایی هایی رو که هی فس فس می کنن رو میده . من گاهن از این صدا هم می ترسم . مخصوصا اگه تنها باشم . اما نه خیلی . کمی . اوس مرتضی حیدری آهنگر ، آهنگر ده و البته همچین صاحب خونه بندست . این طور که به نظر میاد مردی عاشق پیشه است . یا اینکه حداقل با مردی عاشق پیشه ( کی می دونه شاید هم زنی!) در ارتباط تنگاتنگه . رو یکی از تاخچه های خونش نوشته :
دیشب که نامت
بر بخار شیشه نوشتم
آهسته گریست .
YADEGAR
روی در مغازش: نوشته آهنگری مرتضی حیدری
روی یه دری هم که تو خونه عمو فرشید و یحتمل کار خود اوستای خودمونه عکس یه قلب جر واجر رو کشیده و زیرش نوشته : قلب قاچ قاچ . این یکی شاید کار عمو فرشید باشه . عمو فرشید به احتمال قوی فردی بسیاربسیار داغان ست . ملغمه ای از کمونیسم و ایده آلیسم . یه ور دیگه درش هم نوشته :
بیستون را عشق کند و
فرهاد شهره شد .
البته مصرع دوم رو درست یادم نیست . اما خلاصه مضمونش این بود . تازه این بهتره چون اسم زنه عمو فرشید هم همینه .
خیلی جالبه به طور کاملا نامحسوس ، حتی نا محسوس تر از کنترل نامحسوس ترافیک ، خیلی چیز ها ( و بعضا همه چیز ) با هم چفت می شن . ردیف . اما این دال بر هیچ چیز یا هیچ نیرو یا هیچ ایده آلی نیست . با این حال همیشه اوضاع بر عکس اون چیزی که ما می خواهیم میشه . خوب میشه ما هم بر عکس برعکس خودمون بخواهیم تا بشه مثل چیزی که اتفاق می افته . البته این نوعی تساحل و تسامح احمقانه ی خود ساخته ست . آدم ( حد اقل منو ) یاد ماجرای کبک و برف می ندازه . تو چی عباس ؟

tell me truth , tell me why

2006-02-24T09:50:00.000+03:30

ببینم کسی هست که بدونه چرا هر وقت یاهو مسنجر رو می بندیم میگه میخوام برم اون پایین کنار ساعت 11:25 . هر روز که 1440 دقیقس چرا 11:25 تازه 11:25 صبح یا شب ؟ امروز یا فردا ؟ سال 365 روزه و الان مثلا چیزی حدود 10 سال از اختراع یاهو مسنجر میگذره . ساعت 11:25 کودوم سال رو میگه ؟ اینجوری فضای احتمالمون خیلی گنده میشه . حتی این یاهو مسنجر هم با تمام ادعاش نمی تونه حرفی بزنه که آدم بتونه یه کلمه حرف حساب ازش بفهمه . آخه غیر دقیق بودن تا کی ؟ آخه رو باد هوا حرف زدن تا کی